MUSE Creative Awards’tan uluslararası başarı

Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın Gece Müzeciliği yaklaşımı doğrultusunda geliştirilen proje, Efes Antik Kenti’nin tarihsel katmanlarını çağdaş teknolojilerle görünür hale getirdi. Antik dünyanın en önemli bilgi merkezlerinden biri kabul edilen Celsus Kütüphanesi, ışık, ses ve hareketli görseller aracılığıyla yeniden yorumlandı. Böylece ziyaretçiler, yapının mimari görkemini izlerken aynı zamanda bilgi, hafıza ve zaman kavramlarını merkeze alan güçlü bir anlatının parçası oldu. Deneyim boyunca kütüphanenin inşa süreci, yaklaşık 14 bin yazılı esere ev sahipliği yaptığı dönem, yaşadığı yangınlar, depremler ve tarihsel dönüşümler etkileyici bir görsel kurgu içinde aktarıldı. Dijital anlatı, yapının fiziksel varlığını tamamlayan katmanlar oluşturarak izleyicinin tarihsel yolculuğa aktif biçimde dahil olmasını sağladı.

Celsus Kütüphanesi mapping deneyimi

Project Istanbul, mapping deneyimi kapsamında dijital içerik üretimi, görsel kurgu, mekânsal anlatı ve uygulama süreçlerini tek bir yaratıcı yaklaşım altında bir araya getirdi. Yapının mimari karakteri, gece atmosferi ve tarihsel geçmişi birlikte değerlendirilerek güçlü bir deneyim dili oluşturuldu. Bu yaklaşım, kültürel miras alanlarında teknolojinin estetik ve anlatısal potansiyelini öne çıkaran başarılı örneklerden biri olarak değerlendiriliyor.

Çalışma, projection mapping teknolojisini gösteri odaklı bir uygulamanın ötesine taşıyarak kültürel mirasın günümüz izleyicisiyle daha güçlü bağ kurmasına katkı sundu. Celsus Kütüphanesi’nin yüzeyinde hayat bulan anlatı, bilginin yüzyıllar boyunca taşıdığı değeri çağdaş bir görsel dil aracılığıyla yeniden görünür kıldı. Bu yönüyle mapping deneyimi, tarih ile dijital sanat arasında kurulan yaratıcı ilişkinin güçlü bir örneğini oluşturdu. 2009 yılında kurulan Project Istanbul; sanat, kültür ve teknolojiyi buluşturan projeleriyle müzelerden festivallere, sergilerden marka deneyimlerine kadar geniş bir alanda faaliyet gösteriyor. Geliştirdiği yaratıcı uygulamalarla mekânların kimliğini dijital anlatılarla zenginleştiren ekip, kültürel miras projelerinde uluslararası ölçekte ses getiren çalışmalara imza atmayı sürdürüyor. MUSE Creative Awards’tan gelen Platinum Award da bu vizyonun önemli göstergeleri arasında yer alırken, mapping deneyimi alanındaki uzmanlığını küresel ölçekte tescilliyor.

Project Istanbul’un Mapping Deneyimine Büyük Ödül yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

İDAF’26 yapay zekâ ve sanatı aynı zeminde buluşturdu

Altıncı edisyonunda Afrika’dan Asya’ya uzanan geniş bir coğrafyadan sanatçıları ağırlayan festival, izleyicilere deneyim odaklı dijital sanat üretimlerini keşfetme fırsatı sundu. Yapay zekâ destekli eserlerden veri sanatına, artırılmış gerçeklik uygulamalarından sürükleyici enstalasyonlara kadar çok sayıda çalışma, teknolojinin sanatsal anlatımı nasıl dönüştürdüğünü ortaya koydu. Festival kapsamında gerçekleştirilen paneller, atölyeler ve sanatçı söyleşileri de yoğun ilgi gördü. Alanında uzman konuşmacılar, yapay zekânın yaratıcılık üzerindeki etkisini etik, kültürel ve ekonomik boyutlarıyla değerlendirirken; katılımcılar dijital sanatın geleceğine ilişkin farklı bakış açılarıyla buluştu. Program, yalnızca eserlerin sergilendiği bir etkinlik olmanın ötesine geçerek düşünsel üretimi destekleyen uluslararası bir paylaşım platformuna dönüştü.

Festivalin dikkat çeken deneyimleri arasında AV performansları ve interaktif enstalasyonlar öne çıktı. Açılışta olduğu gibi festival süresince farklı gösteriler gerçekleştiren Ada Robot, ziyaretçilerin en çok ilgi gösterdiği projelerden biri oldu. Dijital teknolojilerle sanatın fiziksel mekânı dönüştüren birlikteliği, katılımcılara alışılmış sergi deneyiminin ötesinde etkileşimli bir atmosfer sundu. Festival Direktörü Dr. Nabat Garakhanova, dijital sanatın günümüzde yalnızca estetik üretim alanı olmadığını, aynı zamanda kültürel dönüşümün önemli bir parçası hâline geldiğini belirtti. Garakhanova, festivalin her yıl daha fazla uluslararası sanatçıyı, araştırmacıyı ve yaratıcı profesyoneli İstanbul’da buluşturarak küresel iş birliklerine katkı sunduğunu ifade etti.

Bu yılın öne çıkan projelerinden biri de Türkiye’nin ilk Meta Şefi Nara oldu. GastroDigital tarafından geliştirilen dijital karakter, “Baharatın Yolculuğu” isimli gastronomik VR deneyimiyle ziyaretçileri 16. yüzyıl Antakya’sına taşıdı. Sanal gerçeklik deneyiminin ardından sunulan geleneksel kömbe ikramı, dijital anlatıyı fiziksel deneyimle birleştirerek festivalin çok duyulu yaklaşımını güçlendirdi.

Dünyanın farklı ülkelerinden onlarca sanatçı ve yaratıcı stüdyonun katılımıyla gerçekleşen İDAF’26, sanat ile teknolojinin kesişiminde yeni üretim modellerine odaklanan uluslararası bir platform olduğunu bir kez daha ortaya koydu. Festivalin artistik yapısı; Direktör Tunahan Türkmen, Genel Koordinatör Recep Duman, Artistik Direktör Esra Özkan ile küratörler Amir B. Ash, Avind Evgeniya Romanidi, Gonzalo Herrero Delicado, Burcu Öztürkler, Ozan Turkkan ve İsmail Erim Gülaçtı tarafından şekillendirildi. Festivale bu yıl sanatçı olarak; Agré, Alexandra Daisy Ginsberg, Alper Derinboğa,z Amiangelika & 1100, Antimemoria, Artür Vahe Karapekmez, Barış Kareli, Ben Cullen Williams, Bianca Shonee Arroyo – Kreimes, Büşra Tunç, Calin Segal, Can Büyükberber, Canblaster, Cem Haşimi, Ceyda Olgun, Chafic Mekawi, Chino Moya, Christian Brinkmann, Dagmar Schürrer, Doga Unyaylar, Eegun, Eylül Alıcı, Flora Miranda, Flux VJ, Gözde Betül Yorulmaz, Granul, Hassan Ragab, Hüma Utku, İdil Şenel & Barış Öçal, Ilze Ekisa & Omair Faizullah, Immerea Studio – Flavia Mazzanti, Immerea Studio – Manuel Bonell, Inferstudio, İris Eryılmaz, Istanbul Modular Ensemble, Ivona Tau, Jacopo Di Cera, Julian Hespenheide, Kaikhan Salakhov, KAOSMOS, Karolina Halatek, Ke Jyun Wu, Kıvanç Ayka,n Lia, Lindsay Kokoska, Locument (Francisco Lobo, Romea Muryń), Louis-Paul Caron, Luna Ikuta, Marcel Van Luit, Marina Otero Verzier, Melis Dünya ve Emre Gül, Mentalista, Merve Mepa, Milkorva, Mit Borras, Mümün Keser, Neurotypique, Olaf Bender / Byetone, Özge Kalyoncu Fırat, Pilar del Puerto, Ply•gnd, Project Khora, Raziyye Kuzu Atalay, Rebel9, Ryan Koopmans & Alice Wexell, Ş. Barış Terzi, Saeko Ehara, ScanLab Projects, Selçuk Artut, Selinay Kıssal, Simay Dinç, Sougwen Chung, Steven Mark Kübler, Timo Toots, VOUW, Zhina Ardalan katıldı.

Festival boyunca kurulan disiplinlerarası iş birlikleri, dijital sanatın geleceğine yönelik yeni fikirlerin gelişmesine katkı sağlarken, İstanbul’u küresel yaratıcı endüstriler ağının önemli buluşma noktalarından biri olarak öne çıkardı. Böylece İDAF’26, yalnızca eserlerin sergilendiği bir organizasyon değil; dijital kültürün geleceğini birlikte düşünmeye davet eden güçlü bir yaratıcı endüstri platformu olarak tamamlandı.

İDAF’26 Yapay Zekâ ve Sanatı Aynı Sahneye Taşıdı yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Gölgezaman: İki Farklı Dünyada Aynı Anda Var Olmak

Dünya prömiyerini 2023 yılında prestijli Venedik Film Festivali’nde gerçekleştiren “Gölgezaman”, Türkiye prömiyeri için İstanbul Modern Sinema ekranlarını ve sanal alanlarını seçiyor. Deniz Tortum ve Sister Sylvester’ın birlikte yazıp yönettikleri bu etkileyici VR deneyimi, adını çağımızın karmaşık duygusal iklimini özetlemek üzere türetilmiş yeni bir kelimeden alıyor. Gölgezaman, modern insanın aynı anda birbiriyle uzlaşması neredeyse imkânsız olan iki farklı zaman diliminde yaşama hissini çarpıcı bir dille tarif ediyor. Bir ebeveynin çocuğuna sabah kahvaltısı hazırlarken, onun yaşam süresi içinde binlerce yıllık bir çiçek türünün yeryüzünden tamamen silineceğini bilmesi bu hissin en somut örneklerinden biri. Ya da sabah trafiğinde işe yetişmeye çalışırken, motorunuzdaki yakıtın tarih öncesi canlıların sıkışmış kalıntılarından oluştuğunu aniden fark etmek gibi zamansal ve duygusal çelişkiler projenin merkezini oluşturuyor.

Simülasyon teorisi üzerinden şekillenen yapım, sanal dünyada var olmanın felsefesini sorguluyor. İki bedene, dört ele ve iki kalbe sahip olarak iki ayrı dünyada yaşamak ne anlama gelir? İzleyiciler, bu çift katmanlı evrenin gizemli rehberi Alma eşliğinde iklim krizi, yas ve hafıza kavramları üzerine derin düşüncelere dalıyor. Proje, sanal alanın bir kaçış mı yoksa yepyeni bir varoluş biçimi mi olduğunu sorgulatırken, eşsiz bir keşif alanı sunuyor.

Teknolojinin Geleceği ve Dijital Nuh’un Gemisi

Etkinlik programı sadece sanal gerçeklik gözlükleriyle sınırlı kalmıyor. Gölgezaman projesine paralel olarak, 11 Haziran Perşembe günü ufkumuzu açacak özel bir söyleşi düzenleniyor. Yönetmen Deniz Tortum, araştırmacı Nurten Bayraktar, akademisyen Reşat Fuat Çam ve küratör Karen Cirillo, bu yeni teknolojiyi farklı disiplinlerin pencerelerinden masaya yatıracaklar. Ayrıca program kapsamında, ikilinin büyük ses getiren kısa deneme filmi “Our Ark” (2021) da 11 ve 18 Haziran Perşembe günleri sinemaseverlerle buluşacak. Küresel iklim krizine ve gezegensel çöküşe karşı bir güvence olarak “yedek kopyalar” yaratma fikrini odağına alan film, tekno-ütopyacı bir vizyon çiziyor. Gerçek bir teknoloji şirketinin yürüttüğü projeden ilham alan yapım, yok olma riski taşıyan canlıların üç boyutlu kopyalarını üreterek dijital bir “Nuh’un Gemisi” yaratma fikrini tartışmaya açıyor. Teknolojinin doğayla olan kırılgan bağını incelemek ve bu sıra dışı VR deneyimi için yerinizi ayırtmayı unutmayın.

İstanbul Modern’de İki Dünyalı Bir VR Deneyimi yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Dijital sanat festivali ile RETELL yaklaşımı

Festival bu yıl ‘RETELL’ (Yeniden Anlat) temasıyla sanat ve yapay zekâ ilişkisini merkezine alıyor. Yapay zekâ, yalnızca teknik bir araç olarak değil, üretim süreçlerini yeniden şekillendiren yaratıcı bir ortak olarak ele alınıyor. Farklı coğrafyalardan sanatçıların üretimleri, kolektif hafıza ve bireysel anlatı arasındaki sınırları tartışmaya açıyor.

Program kapsamında 70 sanatçı, farklı disiplinlerde üretimlerini sergileyecek. Küratöryel ekip, uluslararası sanat ortamından isimleri bir araya getirerek çok katmanlı bir deneyim kurguluyor. Bu yıl dijital sanat festivali, hem görsel hem de işitsel performanslarla izleyiciye kapsamlı bir içerik sunacak. Etkinlik, ücretsiz erişim politikasıyla geniş bir katılımı hedefliyor. Atölyeler, paneller, masterclass oturumları ve robotik performanslar programda öne çıkıyor. Çocuklar ve gençler için özel içerikler, yaratıcı üretim süreçlerine katılımı teşvik ediyor. MEZO Dijital Yönetim Kurulu Başkanı Dr. Nabat Garakhanova, festivalin kolektif üretim ve diyalog alanı oluşturduğunu vurguluyor. Ona göre dijital sanat festivali, teknolojiyi yalnızca sergileyen değil, onunla düşünen bir platforma dönüşüyor. Bu yaklaşım, sanatın toplumsal dönüşümdeki rolünü yeniden tanımlıyor.

AKM’de Ücretsiz ve Kapsayıcı Bir Deneyim

Festival, Kültür ve Turizm Bakanlığı başta olmak üzere birçok ulusal ve uluslararası kurumun desteğiyle hayata geçiriliyor. Türk Telekom, PASHA Bank, Anadolu Ajansı, Turkish Airlines, Yıldız Teknik Üniversitesi ve çeşitli teknoloji şirketleri organizasyonun paydaşları arasında yer alıyor. Bu geniş iş birliği ağı, dijital sanat ekosisteminin büyümesine katkı sağlıyor.

İstanbul, bu etkinlik sayesinde dijital üretimlerin kesişim noktası olarak konumlanırken, festival aynı zamanda yaratıcı endüstriler için yeni iş birliklerinin kapısını aralıyor. Ziyaretçiler festival boyunca AKM’nin farklı salonlarında kurulan etkileşimli enstalasyonları deneyimleme fırsatı bulacak. Sanal gerçeklik, artırılmış gerçeklik ve veri görselleştirme tabanlı çalışmalar, izleyiciyi pasif bir gözlemci olmaktan çıkararak deneyimin parçası haline getiriyor. Özellikle genç izleyiciler için tasarlanan bölümler, yaratıcı düşünme becerilerini geliştirmeyi amaçlıyor. Festival, yalnızca bir sergi alanı değil, aynı zamanda üretim, öğrenme ve paylaşımın iç içe geçtiği bir platform olarak konumlanıyor. Bu yönüyle İstanbul’un kültür ve sanat takviminde kalıcı bir etki bırakması hedefleniyor.

Festivalin altıncı edisyonu, Türkiye’nin dijital kültür politikaları açısından da önemli bir eşik olarak değerlendiriliyor. Uluslararası iş birlikleri ve disiplinlerarası üretim yaklaşımı, İstanbul’un yaratıcı endüstrilerdeki konumunu güçlendiriyor. Organizasyon, gelecekte daha geniş bir bölgesel etki alanı oluşturmayı ve yeni medya sanatında sürdürülebilir üretim modellerini teşvik etmeyi amaçlıyor. Bu yönüyle festival, sanatçılar, teknoloji geliştiricileri ve kültür kurumları arasında kalıcı bir köprü kuruyor. Bu süreç, dijital üretim alanında yeni iş modellerini de destekliyor ve uluslararası görünürlüğü artırmayı hedefliyor sürdürülebilir biçimde.

İstanbul Dijital Sanat Festivali AKM’de Başlıyor! yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

MoMA’daki “Unsupervised” yerleştirmesiyle küresel bir fenomene dönüşen Anadol, bu yeni fiziksel mekanı “geleceğin sanatını tanımlayan bir merkez” olarak nitelendiriyor.  Toplamda 25 bin metrekarelik beş ayrı galeri alanına yayılan müze, sadece bir sergi alanı değil, aynı zamanda devasa bir teknoloji laboratuvarı işlevi görüyor. En ileri dijital sanat eserlerini desteklemek amacıyla 10 bin metrekarelik alanın tamamen donanım ve teknik altyapıya ayrıldığı DATALAND, yapay zekayı bir araçtan öte, yaşayan bir arşiv ve yaratıcı bir ortak olarak konumlandırıyor. Müze, doğa odaklı geniş veri setleri için bir depo görevi üstlenirken, yapay zekâ sanatının kapsamlı bir koleksiyonunu oluşturmayı misyon ediniyor.

Doğanın Zekâsı ve DATALAND Sergileri

Müzenin açılış sergisi, Anadol ve Erkılıç’ın Amazon yağmur ormanlarına yaptıkları seyahatten ilham alan “Machine Dreams: Rainforest” olacak. 31 Ocak 2027 tarihine kadar izlenebilecek olan bu sergi, ekolojik veri setleriyle eğitilmiş bir yapay zekâ modelini kullanarak doğanın zekasını duyusal bir deneyime dönüştürüyor. Ziyaretçiler, Anadol’un meşhur “Infinity Room” yerleştirmesinin yeni bir versiyonunda, soyu tükenmiş kuşların seslerini duyabilecek ve yapay zekâ tarafından üretilen orman kokularını deneyimleyebilecek.  Müzenin kurucu ortağı Refik Anadol, yapay zekâ kullanımının büyük bir sorumluluk getirdiğini belirterek, verilerin kaynağını şeffaf bir şekilde açıklamanın etik bir gereklilik olduğunu vurguluyor. Bu şeffaflık politikasıyla DATALAND, dijital sanatın geleceğinde güven ve sanatçı etiği konusuna da öncülük etmeyi hedefliyor.

Müze, çevrimiçi öğrenme platformları ve geniş dijital arşiviyle dünyanın her yerinden sanatseverlere erişim imkanı tanıyacak.  Los Angeles’ın kültürel dokusuna yeni bir soluk getirecek olan DATALAND, makine öğrenimi ve duyusal görselleştirme teknolojilerini daha önce hiç görülmemiş bir ölçekte bir araya getiriyor. Müzenin internet sitesinde henüz genel biletleme bilgileri paylaşılmamış olsa da, ön satış için kayıtlar devam ediyor. Yıllık 350 dolardan başlayan üyelik seçenekleriyle sanatseverler, bu devrimsel mekanın bir parçası olmaya davet ediliyor.

Refik Anadol İmzalı Yapay Zeka Müzesi DATALAND Açılıyor yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Karar veren, belirleyen ve son formu tayin eden kişi oydu. Bugün bu varsayım giderek çözülüyor.

Selçuk Artut’un Otonomi: Akışkan Geometri sergisi, bu çözülmenin merkezinde konumlanıyor. Terakki Vakfı Sanat Galerisi’nde açılan sergi; sadece dijital estetik üzerine bir üretim değil, aynı zamanda yaratımın öznesine dair radikal bir önerme niteliği taşıyor.

Burada soru şu: Eseri kim üretir?

Mine Bora Diri

Geometri: Sabit Bir Dilin Dağılması

Geometri, tarih boyunca düzenin, kesinliğin ve tekrarın diliydi. Özellikle Anadolu, Selçuklu mimarisinde karşımıza çıkan geometrik sistemler, evrensel bir kozmik düzenin ifadesi olarak okunur. Ancak Artut’un üretiminde bu dil sabit kalmaz ve taşın o sert hali, kodun akışkanlığı içinde çözülür. Bu sarsıcı dönüşüm serginin kırılma noktasını tarif eder; geometri artık temsil edilen bir form değil, işleyen bir sistemdir. Kodun içinde, sürekli değişen, varyasyon üreten ve kendini tekrar etmeyen bir yapı.

Otonomi: Kontrolün Yeniden Dağılımı

Serginin başlığındaki “otonomi” kavramı, teknolojik bir özellikten çok daha fazlasını ima eder. Artut, üretim sürecinde kuralları tanımlar ancak sonucu belirlemez. Sonuç, algoritmanın işleyişine, rastlantısallığa ve makinenin kendi karar süreçlerine bırakılır. Bu noktada sanatçı, klasik anlamda bir “yaratıcı” olmaktan çıkarak bir sistem kurucuya dönüşür. Bu yaklaşım, bilgisayar sanatının erken dönem teorisyenlerinden Frieder Nake’in 1970’lerde ortaya koyduğu kırılmayla da örtüşür. Nake’e göre sanatçı artık tekil bir nesne üretmez; nesneyi mümkün kılan kurallar bütününü tasarlar. Sanat eseri, tamamlanmış bir formdan çok bir süreç tanımına dönüşür.

Artut’un pratiğinde de benzer bir dönüşüm izlenir. Eser, sonuç değil olasılıklar alanıdır.

Kültürel Hafıza: Sabit Değil, İşlenebilir

Serginin en dikkat çekici katmanlarından biri, geçmişle kurduğu ilişki. Selçuklu geometrisinin matematiksel derinliği ve çini sanatının ritmik yapısı burada bir referans olarak bulunur; ancak referans korunmaz, yeniden işlenir. Sanatçının yaklaşımı, kültürel mirası bir “kaynak” olarak değil, bir “veri alanı” olarak ele alır. Geçmiş, burada sabit bir form değil algoritmik olarak yeniden üretilebilen bir potansiyeldir. Ancak bu dönüşüm yalnızca teknik bir yeniden üretim değildir. Daha derin bir kırılmayı işaret eder, çünkü kültürel miras geleneksel olarak süreklilik ve korunma fikri üzerinden anlam kazanır. Artut’un yaklaşımında ise bu süreklilik, sabit kalmak yerine dönüşerek varlığını sürdürür.

Bu dönüşümün en somut örneklerinden biri, EXPO 2025 Osaka’da da gösterilen Interwoven Confluences çalışmasıdır. Farklı coğrafyalara ait geometrik diller — Japon Asanoha deseni ile Selçuklu yıldız motifleri — tek bir algoritmik sistem içinde birbirine eklemlenir. Bu birleşim, kültürel hafızanın da akışkan bir yapı olarak yeniden kurgulanabileceğini gösterir. Dolayısıyla karşı karşıya olduğumuz mesele; geçmişin günümüze taşınması değil, geçmişin bugünün araçlarıyla yeniden düşünülmesidir.

Kanımca, serginin Terakki Vakfı bünyesinde gerçekleşmesi bu düşünsel çerçeveyi güçlendiriyor. Galeri, salt güncel sanatın sergilendiği bir alan değil; aynı zamanda eğitim öğretimin, karşılaşmanın ve düşünmenin üretildiği bir ortam olarak konumlanıyor. Bu bağlamda Otonomi: Akışkan Geometri, izleyiciyi pasif bir konumdan çıkarır ve dijital dünyayı yeniden düşünmeye davet eder. Küratör Nazlı Pektaş’ın anlatımıyla sergi, izleyiciyi görmeye değil, algının kendisini sorgulamaya yönlendirir. Yapıtlardaki geometri sabit, kesin ya da tamamlanmış değildir. Akış halindedir ve bu hal düşünme biçimimizi de farklılaştırırıp dönüştürür.

Otonomi: Akışkan Geometri, dijital sanatın olanaklarını sergilemekten çok sanatın nasıl üretildiğine dair yerleşik kabulleri sessizce yerinden eder ve bizi cevabı kolay olmayan bir soruyla baş başa bırakır: Formu kim belirler?

Sanatçı mı, sistem mi — yoksa artık ikisi arasındaki sınırın kendisi mi çözülmektedir?

Sergi, 24 Nisan’a dek Terakki Vakfı Sanat Galerisi’nde görülebilir.

Formu Kim Belirler? Selçuk Artut’un Akışkan Geometrisi yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Dijital Sanatta Yeni Bir Buluşma: The Cube

CONFLUENCE seçkisi, Piksel. Creative Solutions’ın prodüksiyonuyla hazırlandı. Küratör Olga Vad, mekân, ses ve beden ilişkisini merkezine alan yaklaşımıyla sergiye yön veriyor. Sergi, dijital estetik sınırlarını genişletmeyi amaçlıyor ve izleyiciyi sürükleyici bir deneyim atmosferine davet ediyor. Seçkide Amiangelika & 1100, Maotik, Shihua Ma, Tatsuru Arai ve Universal Everything yer alıyor. Bu isimler, küresel dijital sanat sahnesinde deneyim tasarımıyla öne çıkan üreticiler olarak tanınıyor. Çalışmaları, insan algısının teknolojiyle kesiştiği noktalara dair düşünsel bir alan açıyor.

Yeni Medya Sanatçılarından Duyusal Deneyimler

Amiangelika & 1100, Black Sun adlı eserlerinde karanlık ve ışık ilişkisini çok katmanlı bir kompozisyonla işliyor. Görsel ve işitsel düzenlemeler, izleyiciyi iç dünyanın akışkan yapısı üzerine düşünmeye yönlendiriyor. Eserin ritmi, deneyimi zamansız bir yolculuğa dönüştürüyor. Shihua Ma, Mandala adlı çalışmasıyla müzik ve teknolojiyi bütünleştiren duyusal bir düzen yaratıyor. Eser, mekânsal hareketi ses dalgalarıyla ilişkilendiriyor ve izleyiciyi meditatif bir seyir alanına taşıyor. Maotik’in In This World yerleştirmesi, zaman ve mekân kavrayışını yeniden sorgulatan bir atmosfer kuruyor. İzleyici, teknoloji temelli sistemlerin insan deneyimi üzerindeki etkilerine tanıklık ediyor. Universal Everything’in Migrations serisi, beden hareketini dijital forma dönüştüren akışkan bir ekoloji sunuyor. Hareket verileri, sürü davranışını hatırlatan canlımsı yapılara dönüşüyor ve kolektif ritim duygusu yaratıyor. Tatsuru Arai, Face of Universe adlı eserinde kozmolojik düzeni algoritmik kompozisyonlarla araştırıyor. Işık ve ses ilişkisi, evrenin temel yapı taşlarını sezgisel bir biçimde görünür kılıyor.

Küratöryel Yaklaşım ve Mekânsal Tasarım Gücü

Küratör Olga Vad, yeni medya sanatının bedensel ve duyusal yönlerine odaklanan üretimleriyle tanınıyor. CONFLUENCE, onun disiplinler arası yaklaşımının güçlü bir örneği olarak öne çıkıyor. Sergi, mekânın tüm yüzeylerini bir anlatı aracına dönüştürüyor. CCN Holding sözcüsü, projenin yaşayan bir değer olarak kurgulandığını belirtiyor. The Cube, değişen programlarıyla dijital sanatın sürekliliğini desteklemeyi hedefliyor. Mekân, İstanbul’un kültür ve sanat atlasında dinamik bir pozisyon edinmeye hazırlanıyor. The Cube, üretim ve deneyim biçimlerinin hızla dönüşeceği yeni bir platform sunuyor. Sanatçılar için yaratıcı bir alan açarken, izleyicilere de sezgisel ve teknolojik bir keşif atmosferi oluşturuyor. Dijital sanatın gelişen yönlerini takip eden herkes için merkez, şehrin önemli duraklarından biri olmaya aday.

The Cube: Dijital Sanatta Yeni Bir Ufuk Deneyim yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Zorlu PSM’nin Dijital Dönüşüm Yolculuğu

Lansmanda konuşan Zorlu PSM Genel Müdürü Filiz Ova, festivalin önemine dikkat çekti. Ova, “13. sezonumuzda Ars Electronica’yı İstanbul’a getirmekten büyük mutluluk duyuyoruz,” dedi. Festivalin neredeyse 50 yıllık geçmişiyle dijital sanatların kalbinin attığı yer olduğunu belirtti. İstanbul’un özgün dijital sanat DNA’sıyla organik bir diyalog kurmayı hedeflediklerini söyledi. Genel Müdür Ova, bu iş birliğinin stratejik önemini vurguladı. “Bu iş birliği, Zorlu PSM’nin 10 yıldır sürdürdüğü dijital dönüşüm yolculuğundaki en önemli dönüm noktasıdır,” dedi. Festival, hem yerel sanatçıları küresel platforma taşıyacak. Aynı zamanda Türkiye’yi dijital sanatın merkezlerinden biri haline getirme vizyonuna güçlü bir katkı sağlayacak. Festival, yapay zekâdan etkileşimli enstalasyonlara uzanan çok katmanlı bir deneyim sunuyor. Kinetik heykellerden ses performanslarına kadar pek çok farklı eser izlenebilir.

Medya Sanatının Ulusal ve Uluslararası Yıldızları

Ars Electronica İstanbul, hem uluslararası hem de Türk sanatçıların işlerini bir araya getiriyor. Bu buluşma, kültür sanat dünyasında büyük ilgi çekiyor. Uluslararası sahneden öne çıkan pek çok eser festivalde yer alıyor. Cod.Act’ın hipnotik kinetik heykeli πTon/2 mekânı dönüştürüyor. Adeta canlıymış gibi hareket eden bu eser, izleyiciyi büyülüyor. Marc Vilanova’nın Cascade’i görünmez elektromanyetik dalgaları görünür kılıyor. Işık ve ses performansıyla doğanın ritmini yansıtıyor. Martyna Marciniak’ın Anatomy of Non-Fact’ı yapay zekâ ve hiper-gerçeklik üzerine düşündürüyor. Noor Stenfert Kroese’nin Fading Colours enstalasyonu iklim krizini görünür kılıyor. Canlı alg kültürleri aracılığıyla önemli bir ekolojik duyarlılık sergileniyor. Uluslararası sahnenin yaratıcı stüdyolarından Universal Everything de festivalde yer alıyor. Symbiosis adlı etkileşimli video yerleştirmesi izleyiciyi dijital bir evrene davet ediyor. İzleyici, hareketleriyle bu evrenin bir parçası oluyor.

Türk Sanatçılar Uluslararası Platformda

Festival, Türkiye’den genç yetenekleri de uluslararası bir platforma taşıyor. İmelda Kuyumcu-Gözde Betülay Yorulmaz ikilisi ile Ceren Su Çelik’in yeni çalışmaları sergileniyor. Özcan Ertek’in Future Visioning işi dikkat çekiyor. Yapay zekâ ile kadim Türk kahvesi falı geleneğini bir araya getiriyor. Bu sıra dışı çalışma, teknoloji ve inanç arasındaki ilişkiyi sorguluyor. Emre Meydan’ın plotter baskı serisi de festivalin önemli eserleri arasında. Bu genç yetenekler, dünya sahnesinde parlamalarını sağlayacak bir fırsat yakalıyor.

Canlı Performanslar ve Atölyeler

Sergiye eşlik eden canlı performanslar, sanat ve teknolojinin büyülü kesişim anlarını sunuyor. bit.studio’nun Flock Off performansı bunlardan biri. Balonlardan oluşan şiirsel bir sürü davranışı sergileniyor. Yapay zekâ destekli bu enstalasyon, doğadaki kolektif hareketin dijital yorumudur. Festival boyunca konuşma programları da düzenleniyor. Sanatçılar ve küratörler, zengin bir tartışma ortamı yaratıyor. Atölyeler ise yeni nesillere yönelik. Teknoloji ile yaratıcı bir ilişki kurmanın yollarını keşfetmelerini sağlıyor. Medya Sanatı Festivali, sanatseverler için özgün bir buluşma noktasıdır. Sanat, teknoloji ve toplumun iç içe geçtiği bir deneyim yaşatılacak.

Ars Electronica İstanbul, müzikseverleri de unutmuyor. Elektronik müziğin yükselen yıldızı Two Lanes, 25 Ekim’de Zorlu PSM %100 Studio’da sahne alacak. Akustik piyanoyu analog synth’larla buluşturacağı konseri, festivale damga vuracak. Two Lanes bilet sahipleri, Ars Electronica İstanbul sergi ve atölyelerini ücretsiz ziyaret edebilecek. Sanat, teknoloji ve müzik 8 gün boyunca Zorlu PSM’de birleşiyor.

Dijital Sanatın 50 Yıllık Ritmi Ars Electronıca İstanbul’da yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

FiProduct., teknolojiyi bir araçtan çok bir anlatı dili olarak ele alıyor. Markanın odağında, kültürel mirasın veriyle, duygunun algoritmayla, insanın makineyle kurduğu o ince denge var. Bu bağlamda sergide yer alan her eser, izleyiciye “görmekten fazlasını” — hissetmeyi, sorgulamayı ve katılmayı — öneriyor.

Hûş/dialog: İnsan, Makine ve Zihin Arasında Bir Diyalog

FiProduct.’un deneysel pratiğinin merkezinde yer alan Hûş/dialog, yapay zekânın felsefi kökenine poetik bir dokunuş getiriyor. Alan Turing’in 1950’lerde sorduğu “Makineler düşünebilir mi?” sorusunu bugünün teknolojisiyle yeniden sahneye taşıyor. İzleyici, dijital bir zeka ile kurulan ilk diyalogda hem tanık hem de muhatap konumunda. Bu eser, teknolojinin soğuk yüzünü insani bir meraka dönüştürürken, “düşünmenin” artık sadece biyolojik bir ayrıcalık olmadığını hatırlatıyor.

Simulakra: Eser İçinde Eser, Gerçeklik İçinde Simülasyon

Gerçekliğin taklitlerle çoğaldığı çağda Simulakra, sanat ve izleyici arasındaki çizgiyi inceltiyor.
Mimar Sinan’a ait 16. yüzyıl bir hamamda başlayan VR deneyimi, Hoca Ali Rıza’nın tablosuna adım atıldığında “zaman”ı bir arayüze dönüştürüyor.
FiProduct. burada, izleyiciyi hem bir sanat eserinin parçası hem de sanatın yeniden üreticisi haline getiriyor. “Eser içinde eser” geçişleri, dijital çağın temel sorusunu görselleştiriyor: Gerçek olan ne kadar sürüyor?

Tolu: Su, Toprak ve Kültür Arasında Akışkan Bir Hat

Tolu, elementlerin hafızasını dijital forma taşıyor. Anadolu medeniyetlerinin yüzyıllar boyu süren çömlek üretiminden ilham alan bu holografik yerleştirme, su ile toprağın etkileşiminden doğan yaşam döngüsünü çağdaş bir dile çeviriyor. Formlar birbirine karıştıkça, kültürlerin de birbirinden öğrenerek dönüşen doğası görünür oluyor. FiProduct. çalışmayla, doğayı, kültürü ve teknolojiyi tek bir akışta buluşturuyor — adeta dijital bir toprak belleği yaratıyor.

FiProduct., “Eskizden Piksele” sergisinde yer alarak, dijital sanatın geleceğini yalnızca teknolojik değil, kültürel bir mesele olarak konumlandırıyor. Marka, görsel estetikle teknolojik zekayı aynı potada eriten bir yeni medya dili kuruyor: veriden duyguya, algoritmadan hikâyeye.

FiProduct. Gerçeklik ve Algıyı Yeniden Kodladı yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Van Gogh’un Çok Katmanlı Dünyası

Sergi, Van Gogh’un bilinçaltından gençlik yıllarına, yaratıcı süreçlerinden Saint-Rémy’deki hastane odasına kadar uzanan bir yolculuk sunuyor. Renkler, doğa ve ışık dijital tasarım ve ses unsurlarıyla mekânda hayat buluyor. Ziyaretçiler, ressamın umut ve mutluluk arayışını derinlemesine deneyimliyor. Dijital Deneyim Merkezi, pazartesi günleri hariç her gün açık ve ziyaretçilere farklı sahnelerde etkileşim sunuyor. Sergide 6 sanatçının 10 dijital eseri sergileniyor. Sanatçılar arasında Özde Karadağ, Fuat Genç, Ufuk Barış Mutlu, Design in Situ, Lucid Realities ve Nohlab yer alıyor.

4 Oda, 13 Eserde Sanatçının Yolculuğu

23 Ağustos’ta kapılarını açan sergi, toplam 6 sanatçıya ait 10 dijital esere ev sahipliği yapıyor. Bu sanatçılar arasında Özde Karadağ, Fuat Genç, Ufuk Barış Mutlu, Design in Situ, Lucid Realities ve Nohlab yer alıyor. Sergideki bölümler, ziyaretçilere farklı deneyimler yaşatmak üzere özel olarak tasarlandı. Dijital Oda’da, ressamın hayat hikayesi, eserlerinin ardındaki sırları ve kaleme aldığı mektuplar yer alıyor. Bu odada Van Gogh’un sanatsal yolculuğu kronolojik bir akışla izleniyor. Çocukluk anılarından, sanatındaki dönüm noktalarına, yaşadığı zorluklardan yaratıcı patlamalarına kadar her detay interaktif bir şekilde sunuluyor.

Sanal Gerçeklik Odası ise Türkiye’de bir ilk olan “Van Gogh’un Paleti” deneyimini sunuyor. Bu sanal gerçeklik yolculuğu, Van Gogh’un eserlerini duyusal ve etkileşimli bir şekilde keşfetme fırsatı veriyor. Sürükleyici Deneyim Odası’nda ise sanatçının hayatı ve eserleri, dört bölümden oluşan mekânsal bir anlatıya dönüşüyor. Van Gogh’un bilinçaltına bir yolculukla başlayan bu deneyim, izleyiciyi onunla birlikte Güney’e doğru bir keşfe çıkarıyor. Artırılmış Gerçeklik Odası ise, yapay zekânın gücünü ortaya koyuyor. Özel bir yazılım, 2.000’den fazla Van Gogh eserini analiz ediyor. Yüksek boyutlu algoritmalar kullanılarak, yapay zekâ tarafından orijinal eserler üretiliyor. Bu deneyim, Van Gogh’un dehasına teknolojik bir yorum katıyor.

Van Gogh: Işığın İzinde sergisi, sanat, teknoloji ve mekânsal deneyimi bir araya getiriyor. Her yaştan ziyaretçiye eşsiz bir keşif yolculuğu sunuyor. Dijital Deneyim Merkezi, sanatçının ışık ve renklerle örülü dünyasını deneyimlemek için ideal bir platform oluşturuyor. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş. Genel Müdürü Osman Cenk Akın, sergiyi “Van Gogh’un eserlerini bugünün teknolojisiyle yeniden anlatıyoruz” sözleriyle özetliyor. Ziyaretçiler, kendi iç ışıklarını keşfederek interaktif bir deneyimin parçası oluyor. Van Gogh ve Dijital Deneyim Merkezi, sanatın dijital çağda nasıl yeniden yorumlanabileceğini gösteren bir örnek teşkil ediyor. Sergiyi deneyimlemek, ışık ve rengin dönüştürücü gücünü yakından hissetmek isteyenler için kaçırılmayacak bir fırsat.

Van Gogh’un Işığı Dijital Deneyim Merkezi’nde yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.