Kazanan fotoğrafçı 25 bin ABD doları para ödülünün yanı sıra Sony Digital Imaging ekipmanları ve gelecek yıl Londra’da kişisel sunumla eserlerini sergileme hakkı elde edecek. Finalistler ayrıca sektör profesyonelleriyle özel oturumların düzenlendiği “Insights” programına katılmak üzere Londra’ya davet edilecek.

Sony Dünya Fotoğrafçılık Ödülleri 2026’da öne çıkan kategoriler

Mimarlık ve Tasarım kategorisinde mahalle bakkallarından Bangladeş’in Haor bölgesindeki yükseltilmiş evlere uzanan projeler dikkat çekiyor. Çin’in Jiangmen kentindeki gözetleme kulelerini belgeleyen seri ise yerel ve uluslararası mimari etkilerin kesişimine odaklanıyor. Yaratıcı kategoride arşiv fotoğraflarından kesilen siluetlerle kolektif hafıza inşa eden çalışmalar öne çıkarken, Belgesel Projeleri bölümünde Kolombiya’daki yasa dışı ekonomi, Fransa’daki çocuk cezaevleri ve Afrika maskelerinin iade süreci gibi güçlü başlıklar yer alıyor. Çevre kategorisinde İrlanda bataklıklarının kültürel anlamı, Rojava’da kadın öncülüğünde yürütülen ekolojik dönüşüm ve ormanların çok katmanlı yapısı ele alınıyor. Manzara bölümünde ise kolaj negatiflerden soyut peyzajlara, Normandiya kıyılarındaki istiridye çiftliklerinden Avrupa’nın dağ yollarına uzanan deneysel yaklaşımlar dikkat çekiyor.

İnsan hikâyeleri ve kimlik arayışları

Perspektif kategorisi, kişisel kayıplardan kültürel festivallere uzanan geniş bir duygu skalası sunuyor. Portre Fotoğrafçılığı bölümünde Özbekistan’daki Koryo-saram topluluğu, Vatikan’da toplanan kalabalıklar ve Endonezya’daki Müslüman trans bireylerin yaşamları belgeleniyor. Spor kategorisinde Tacikistan’ın köklü Buzkashi geleneği, Nijerya’da amatör boksörlerin antrenman sahası ve tazı eğitim seansları yer alıyor. Natürmort bölümünde Sicilya’nın Antep fıstıkları, nesnelerle kurulan sessiz diyaloglar ve protesto sembollerine dönüşen gündelik objeler öne çıkıyor. Yaban Hayatı ve Doğa kategorisinde ise hareket sensörlü kameralarla çekilmiş siyah beyaz kareler ve Kenya’daki Maasai Mara Ulusal Rezervi’nden görüntüler dikkat çekiyor.

Sergi ve ödül takvimi

Finalist ve kısa listeye kalan projeler, 17 Nisan–4 Mayıs 2026 tarihleri arasında Londra’daki Somerset House’ta sergilenecek. Sergi, ardından farklı uluslararası merkezlerde izleyiciyle buluşacak. Öğrenci, Gençlik, Açık ve Profesyonel kategorilerinin genel kazananları da 16 Nisan’da ilan edilecek. Jüri başkanlığını bağımsız küratör Monica Allende’nin üstlendiği seçici kurul; küratörler, yayıncılar ve sanat yöneticilerinden oluşuyor. Allende, bu yılki projelerin insan deneyimine dair derin bir bağlılık ve görsel anlatımda güçlü bir gelişim ortaya koyduğunu vurguluyor.

Yaklaşan duyurular ve kazananlara ilişkin daha fazla bilgi için worldphoto.org adresini ziyaret edebilirsiniz.

Dünya Fotoğrafçılık Ödülleri 2026 Finalistleri Açıklandı yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Dört aşama olarak planlanan çalışmanın ilk etabı sonbahar döneminde gerçekleştirildi. Bu aşamada Hizan’a bağlı beş köyde, her köyde ikişer gün kalınarak kapsamlı bir saha çalışması yürütüldü. Yaklaşık 3 bine yakın fotoğraf ve 180’e yakın ses kaydının üretildiği bu süreçte, taş yapılarla birlikte bu yapılarda yaşamış insanların anlatıları ve mekânsal izler kayıt altına alındı. Üretim süreci, arşivleme temelli belgesel fotoğraf yaklaşımıyla; görsel, işitsel ve gözlemsel verilerin birlikte değerlendirilmesine dayanıyor.

Belgesel Fotoğraf ile Kışın Hafızasını Kayda Almak

Projenin şu anda devam eden ikinci aşaması ise kış çekimlerinden oluşuyor. Bu bölümde kış, estetik bir doğa manzarası olarak ele alınmıyor; yaşamın geri çekildiği, sesin azaldığı ve mekân hafızasının daha görünür hâle geldiği bir zaman dilimi olarak okunuyor. Göçle sessizleşen köyler, ustası kalmayan taş evler, kapalı kapılar ve köyde kalan yüzler, belgesel bir anlatımla fotoğraflanıyor. Zorlu kış koşulları, üretim sürecinin en belirleyici unsurlarından biri. Ancak bu koşullar, belgesel üretimde bir engel olarak görülmüyor; aksine tanıklığın derinliğini artıran, mekânla kurulan ilişkinin niteliğini güçlendiren bir unsur olarak değerlendiriliyor. Bayar, bu aşamayı kışın görüntüsünü üretmekten çok, kışın hafızasını arşivleme çabası olarak tanımlıyor.

Sonraki aşamalarda proje, ilkbahar ve yaz dönemlerini kapsayacak şekilde devam edecek. Böylece Hizan’daki kırsal yaşam, mevsimsel döngüler içinde izlenerek kapsamlı bir görsel–işitsel arşive dönüştürülecek. “Taşın Belleği: Hizan’ın Sessiz Tanıkları”, güncel belgesel fotoğraf pratiği içinde mekân, bellek ve zaman ilişkisini çok katmanlı bir perspektifle ele alan kalıcı bir kültürel kayıt olarak konumlanıyor. Projenin ilerleyen süreçte sergi, basılı yayın ve dijital arşiv formatlarında izleyiciyle buluşması planlanıyor.

Taşın Belleği’ınde Kış Süreci Başladı yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Kısa Film ve Belgesel Alanında Güçlü Bir Seçici Kurul

Ana jüri, sinemanın farklı disiplinlerinden gelen deneyimleriyle yarışmaya çok katmanlı bir perspektif sunuyor. Pelin Esmer, belgesel ve kurmaca sinema arasında kurduğu özgün dil ile ulusal ve uluslararası festivallerde önemli ödüllere imza atmış bir isim. Gaye Boralıoğlu, edebiyat ve senaryo alanındaki üretimleriyle anlatı gücünü jüri sürecine taşıyor. Mahir Günşiray ise tiyatro ve sinema alanındaki uzun soluklu kariyeriyle oyunculuk ve sahne estetiği üzerine derin bir birikim sunuyor. Ön elemeyi geçen filmler, 19 Ocak 2026 tarihinde İFSAK’ın resmi internet sitesinde açıklanacak. Seçilen yapımlar, 9–15 Mart 2026 tarihleri arasında düzenlenecek 32. İFSAK Kısa Film Festivali kapsamında izleyiciyle buluşacak. Festival, genç sinemacılar ile deneyimli isimleri aynı platformda bir araya getirerek üretim ve paylaşım alanı yaratmayı hedefliyor.

Yarışmanın ödül töreni ise 14 Mart 2026 Cumartesi günü Sainte Pulchérie Lisesi Gösteri Salonu’nda gerçekleştirilecek. İFSAK’ın 1959’dan bu yana sürdürdüğü kültürel misyonun bir parçası olan bu organizasyon, Kısa Film ve Belgesel üretiminin Türkiye’deki gelişimine katkı sunmayı sürdürüyor. Sinemanın çoğulcu ve özgür yapısını destekleyen yarışma, yeni anlatıların ve yaratıcı bakışların görünürlük kazanmasına alan açıyor.

Kısa Film ve Belgesel Yarışmasında Jüri Açıklandı yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

“Kırılma Zamanı”: Eşikler, Yüzleşmeler ve Yeni Başlangıçlar

Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Bozbey, festival temasının dönemin ruhuna işaret eden bir eşik niteliği taşıdığını vurgulayarak şunları söyledi: “Kırılma zamanı yalnızca bir sona değil; aynı zamanda başlangıçlara, dönüşümlere ve yeniden inşaya işaret ediyor. Fotoğraf, bu eşikten geçme ve günümüzün kırılma noktalarıyla yüzleşme fırsatı sunarken yeni umut kapılarını da aralıyor.” Festival bu yıl; belgesel anlatıdan foto jürnalizme, arşiv çalışmalarından kolektif üretimlere, feminist estetik tartışmalarından alternatif baskı tekniklerine kadar geniş bir perspektif sunuyor.

Sergilerden Panellere: Kentin Her Noktasına Yayılmış Bir Program

FotoFest’in programı, hem Türkiye’den hem dünyadan çok sayıda ismi ağırlıyor. Kentin farklı kültür mekânlarında düzenlenecek sergiler, söyleşiler, film gösterimleri, paneller ve atölyeler festival boyunca sanatseverleri dinamik bir rotaya davet ediyor.

Açılış Günü – 12 Aralık Cuma

• Devlet Güzel Sanatlar Galerisi’nde Cenk Erdoğan, Rana Öztürk, Yiğit Günel, Rıza Erdeğirmenci sergileri
• Ertuğrul Bey Meydanı Açık Hava Galerisi’nde Emin Altan ve Açık Çağrı Grup Sergisi
• Tayyare Kültür Merkezi’nde Durmuş Bahar ve Forough Alaei sergileri
• UNESCO Meydanı’nda Açık Çağrı Grup Sergisi
• Akşam oturumunda açılış konuşmaları ve Volkan Çetin’in Zamanın Yankıları film gösterimi

Konuşmalar, söyleşiler ve yoğun bir hafta sonu – 13-14 Aralık

• Cenk Erdoğan’dan Forough Alaei’ye, Bülent Kılıç’tan FemLens kolektife kadar birçok sanatçıyla yapılan söyleşiler;
• Zindankapı, AKM Merinos, Meteor Balat Kültürevi ve Nâzım Hikmet Kültürevi’nde açılan yeni sergiler;
• Laura Chen ile kolaj atölyesi ve portfolyo değerlendirmeleri izleyicilere derinlikli bir festival deneyimi sunuyor.

Atölyeler, paneller ve tematik buluşmalar – 15-22 Aralık

Festivalin ikinci haftası;

• Arjen Zwart ile fanzin atölyesi
• Handan Dayı ile “Kavramlar ve İmgeler” atölyesi
• Feminist estetik paneli
• Belgesel fotoğraf üzerine söyleşiler
• Arşivcilik, kurumsal koleksiyon yönetimi, fotoğraf yayıncılığı, spekülatif fotoğraf gibi tematik başlıklar
• Murat Germen ile “Kent Hakkı” atölyesi
• gibi nitelikli içeriklerle şekilleniyor.
• 2026’ya Uzanan Final Buluşmaları – 10 Ocak
• Portfolyo değerlendirmeleri
• “Yerel Yönetimler ve Bir Kentin Görsel Belleğini Oluşturmak” söyleşisi
• Festivalin küratörleri Gülbin Özdamar Akarçay ve Özcan Yurdalan ile kapanış paneli ile festival, bir yıllık döngüyü 2026’nın ilk günlerine taşıyan güçlü bir final yapıyor.

Bursa FotoFest 2025, bu yıl “kırılma” kavramını yalnızca tematik bir çerçeve olarak değil, çağın sosyokültürel dönüşümlerine dair bir okuma alanı olarak ele alıyor. Kentin tamamına yayılan sergiler, uluslararası isimlerin katılımı ve katmanlı program yapısı; Bursa’yı bir ay boyunca Türkiye’nin en etkili fotoğraf duraklarından biri hâline getiriyor. Festival, 12 Aralık 2025’te başlayacak ve 12 Ocak 2026’ya kadar tüm sanatseverlere açık olacak.

Bursa FotoFest 2025, “Kırılma Zamanı” Temasıyla Başladı yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Unutulmaya Direnen Bir Miras: Hizan Taş Evleri

Proje, Hizan merkez ve çevre köylerindeki geleneksel taş mimarisini odağa alıyor. Geleneksel taş mimarisi, sadece bir yapı biçimi olarak ele alınmıyor. Aynı zamanda insan hikâyeleriyle iç içe geçmiş yaşayan bir kültür unsuru olarak değerlendiriliyor. Her bir fotoğraf karesi, geçmişin izlerini bugüne taşıyor. Projenin yürütücüsü Hilal Bayar, saha çalışmaları sırasında önemli bir eksikliğe dikkat çekti. Bayar, bölgede ciddi bir arşivleme eksikliği olduğunu belirtiyor. “Çalışma yaptığımız köylerde hem mekân hem de insan dönüşümü yaşanıyor” diyor. Bu nedenle köyün yaşlı kuşaklarının sözlü ve görsel hafızasının korunması büyük önem taşıyor. Bayar, bu arşivleme ihtiyacının altını çiziyor.

“Fotoğraf Sadece Görmek Değildir, Anlamaktır”

Sanatçı Hilal Bayar, Hizan’a gelen fotoğrafçıların genelde turistik karelerle yetindiğini söylüyor. Oysa bu taş evlerin içinde zamana direnen hayatlar var. Unutulmaya yüz tutmuş hikâyeler her taşın ardında gizli. Bayar, fotoğrafın temel amacını şu sözlerle özetliyor: “Fotoğraf sadece görmek değildir, anlamaktır.” Bu özel çalışma, o sessizliği duymak ve belgelemek üzerine kurulmuş. Bu yaklaşım, projenin sanatsal derinliğini artırıyor. Proje, sadece mimariyi değil, aynı zamanda o mekânlarda yaşayanların ruhunu da yakalamayı hedefliyor. Bu hassas bakış açısı, “Taşın Belleği”ni sıradan bir çalışmanın ötesine taşıyor.

Saha çalışmaları kapsamında elde edilen tüm fotoğraflar büyük bir titizlikle işleniyor. Bu değerli arşiv, ilerleyen süreçte geniş kitlelerle buluşacak. Elde edilen materyaller bir sergi, bir yayın ve kısa bir belgesel olarak sunulacak. Bu üç farklı mecra, projenin etkisini artırmayı amaçlıyor. Taşın Belleği Belgeseli ve diğer çıktılar, hem kültürel mirasın korunmasına hizmet edecek. Hem de Anadolu’nun taş mimarisine yönelik farkındalığı artıracak önemli bir adım olacak. Bayar, projeye destek veren Bitlis Valiliği ve Hizan Kaymakamlığına da özel teşekkürlerini iletiyor. Bu önemli proje, kültürel hafızanın kaybolmaması adına atılmış çok değerli bir adımdır. Sanatseverler ve tarih meraklıları, sonuçları heyecanla bekliyor.

Hizan’ın 300 Yıllık Tarihi Gün Yüzünde Çıkıyor yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

1980’lerin İstanbul’una Bir Bakış

Fotoğraf Arşivi, özellikle Kazlıçeşme’deki deri fabrikalarının Tuzla’ya taşınmadan önceki son günlerine dair karelerle dikkat çekiyor. Bu kareler, endüstriyel üretimin kent merkezinden uzaklaştırıldığı döneme ait çarpıcı ayrıntılar barındırıyor. Eminönü ve Karaköy’de çekilen fotoğraflar ise yeni Galata Köprüsü’nün inşaatı sırasında bölgenin geçirdiği fiziksel ve sosyal dönüşümü belgeliyor. Çelik’in kareleri, yalnızca mekânları değil, o mekânlarda yaşayan insanları da anlatıyor. Fabrikalardaki işçilerin çalışma koşulları, sokaklarda kurulan geçici pazarlar, çocukların oyun alanları… Her biri, İstanbul’un değişen yüzüne içten bir gözle bakan fotoğraf anlatıları olarak öne çıkıyor.

Yıldız Çelik: İnsan Hikâyelerinin İzinde

1960 İstanbul doğumlu Yıldız Çelik, 1982’de İFSAK’ta aldığı fotoğraf eğitimi sonrası 1987’de Tempo dergisiyle meslek hayatına başladı. Cumhuriyet gazetesinde kültür-sanat muhabiri olarak çalıştı. “Güneydoğu’da Yaşam” ve “Suriye’de Yaşam” projeleriyle tanındı. 1990’da Yunus Nadi Ödülleri’nde “Yayımlanmış Fotoğraf” dalında üçüncülük kazandı. 2007–2013 arasında Güneydoğu Anadolu, Suriye, Lübnan, Irak ve Gürcistan’da belgesel çalışmalar yaptı. Suriye’deki fotoğraf dizisiyle Türkiye Gazeteciler Federasyonu’nun 2012’de düzenlediği İsmail Sivri Gazetecilik Yarışması’nda ödül aldı. Bugün hâlâ fotoğraf, yazı ve illüstrasyon üzerinden toplumsal belleğe odaklanan hikâyeler üretiyor. Çocukların yaşamına ve kültürel mirasın korunmasına adadığı çalışmaları, belgesel fotoğrafın insani boyutunu derinleştiriyor.

Salt Araştırma ve Türkiye’nin Görsel Belleği

2 milyondan fazla belgeyi dijital ortamda erişime açan Salt Araştırma, sanat, mimarlık, tasarım, kent ve ekonomi alanlarında kapsamlı bir arşiv sunuyor. 19. yüzyıldan bugüne uzanan belgeler arasında basılı fotoğraflar, cam negatifler, dia filmler ve kartpostallar yer alıyor. Yıldız Çelik’in Fotoğraf Arşivi, bu büyük bellek ağının önemli bir parçası olarak çevrimiçi erişime açıldı. Türkiye’nin toplumsal tarihini belgeleyen görsel kaynaklar arasında yer alan bu arşiv, geçmişle bugün arasında güçlü bir bağ kuruyor.

Koleksiyonu Salt Arşiv web sitesinden inceleyebilirsiniz.

Yıldız Çelik’in Fotoğraf Arşivi Salt Araştırma’da Erişime Açıldı yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Bacalar, kentin görünmeyen anıtları

Eren İnönü’nün kamerasında bacalar, işlevlerini yitirmiş yapılar olmaktan çıkarak birer “anıta” dönüşüyor. Sanatçı, “Bacaların dimdik duruşları bana değişimi, mimari kaygıyı ve çevre duyarlılığını hatırlatıyor” diyor. İnönü, bu yapıları geçmişin izleriyle bugünün sessiz tanıkları arasında bir köprü olarak konumlandırıyor. Ziyaretçiye, bir fabrikanın kalbinde dolaşma hissi uyandıran sergi, bacaları artık sadece birer üretim kalıntısı değil, aynı zamanda insan emeğinin ve dönüşümün sembolleri olarak ele alıyor. Bu yönüyle “Görünmeyen Anıtlar”, kent estetiği, tarih ve çevre ilişkisini yeniden düşünmeye davet ediyor.

Fotoğraf sergisi olarak yaşayan bir bellek

Eren İnönü’nün fotoğraf sergisi, endüstriyel mimarinin estetiğini belgelemekte Bernd ve Hilla Becher’in yaklaşımını çağrıştırıyor. Ancak İnönü, onların nesnel bakışını duygusal bir derinlikle dönüştürüyor. Bacaları gökyüzünün boşluğuna yerleştirirken, bir yandan modern üretim çağının yükselişini, diğer yandan bu mirasın sessiz çöküşünü anlatıyor. Her karede, zamanın yavaş ilerleyişiyle bacaların solmayan direnci hissediliyor. Siyah beyaz fotoğraflar, hem nostaljik hem de geleceğe bakan bir estetikle izleyiciyi düşünmeye çağırıyor: “Bir gün bu bacalar da yıkıldığında, kent neyi hatırlayacak?”

Mekansal kurgu: Bacanın içinden dünyaya bakmak

Sergi, sadece görsel bir deneyim değil, aynı zamanda bedensel bir yolculuk. Mimar ve sanatçı Buşra Tunç tarafından tasarlanan mekânsal kurgu, izleyiciyi bir bacanın içindeymiş hissiyle çevreliyor. Mekanın merkezinde yer alan kabuğu andıran yapı, izleyiciyi içine çekerek fotoğraflarla fiziksel bir diyalog kuruyor. Serginin sonunda yer alan ekranlar ise bacaların “nefesini” dışarıya, sokağa taşıyor. Hareketli görüntülerle genişleyen bu alan, sergiyi sadece bir iç mekan deneyimi olmaktan çıkarıp kentin ritmine dahil ediyor.

Eren İnönü’nün yaratıcı yolculuğu

1956 İstanbul doğumlu Eren İnönü, mühendislik ve işletme geçmişinden gelen analitik bakışını sanatla buluşturuyor. 1983–2022 yılları arasında sanayi sektöründe yöneticilik yapan İnönü, son on yılda fotoğrafla profesyonel olarak ilgileniyor. 2018’de açtığı ilk kişisel sergisi “Zaman ve Zamanlama”dan sonra “Görünmeyen Anıtlar”la üretim kültürüne şiirsel bir bakış getiriyor. İnönü’nün çalışmaları, teknolojinin şekillendirdiği çağda insan emeğinin izini sürüyor. Bu yönüyle “Görünmeyen Anıtlar” hem bir fotoğraf sergisi hem de kent belleği üzerine bir düşünme alanı olarak öne çıkıyor.

“Görünmeyen Anıtlar”, 1 Kasım 2025’e kadar Galeri Işık Teşvikiye’de görülebilir. Hafta içi 10.00–20.00, hafta sonu 10.00–18.00 saatleri arasında ziyarete açık olan sergi, izleyiciyi geçmişin mirasıyla bugünün sessizliğini aynı karede buluşturmaya çağırıyor.

Görünmeyen Anıtlar: Bacaların Sessiz Tanıklığı yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Usta İsimlerle Söyleşiler

66. yıl etkinlikleri, Türk sinemasının önemli oyuncularından Nur Sürer’in söyleşisiyle renklendi. Sürer, “Hayatım ve Sinema” başlıklı etkinlikte kendi yolculuğunu anlattı. Ayrıca Ahmet Elhan, sanat ve kültür tarihindeki ışık-gölge karşılaşmalarını irdeleyen söyleşisiyle dikkat çekti. Bu buluşmalar, İFSAK’ın sadece fotoğraf değil, sinema alanında da güçlü bir hafıza merkezi olduğunu gösterdi. Programın en çok ilgi gören kısımlarından biri, katılımcılara üretim sürecine dahil olma fırsatı sunan atölyeler oldu. Işıl Yaman’ın “Fotogram Atölyesi” deneysel yaklaşımlara odaklanırken, Taylan Bağcı ile gerçekleştirilen Pinhole Workshop ise fotoğrafın köklerine bir yolculuk sundu. Katılımcılar, Camera Obscura’dan yola çıkarak kendi iğne deliği kameralarını üreterek fotoğraf çekme şansı buldu.

Panellerle Derinleşen Tartışmalar

Etkinlik programında iki önemli panel öne çıktı. “Günümüzde Gençlerin Fotoğraf Eğitimi Üzerine Yaklaşımlar” başlıklı panelde, genç kuşakların ihtiyaçları tartışıldı. Ardından “Görme İdeolojileri ve Fotoğraf” paneli, fotoğrafın toplumsal ve politik boyutlarını masaya yatırdı. Her iki panel de İFSAK’ın disiplinler arası bakış açısını vurguladı. Programın son günlerinde, “Koudelka: Aynı Nehirden Geçmek” filmi gösterildi. Yönetmen Coşkun Aşar’ın katılımıyla gerçekleşen gösterim sonrası yapılan söyleşi, belgesel sinemanın yaratım süreçlerine ışık tuttu. Böylece izleyiciler, film deneyimini yönetmenin gözünden dinleme fırsatı yakaladı.

Gece Fotoğrafı Gezisi ile Final

Sezon açılış etkinlikleri, 11 Ekim’de Agop Ezgilioğlu rehberliğinde yapılan “Beyoğlu’ndan Karaköy’e Gece Fotoğrafı” gezisiyle son buldu. Katılımcılar, kentin ışıkları arasında farklı bir görsel deneyim yaşadı. Bu etkinlik, fotoğrafın sadece bir sanat dalı değil, aynı zamanda kentsel belleği kaydeden bir araç olduğunu bir kez daha hatırlattı.

İFSAK’ın Kültürel Mirası

1959’da kurulan, 1962’den itibaren İFSAK adıyla faaliyet gösteren dernek, Türkiye’de fotoğraf ve sinema sanatının yaygınlaşmasına öncülük ediyor. Sergiler, seminerler, projeler ve uluslararası iş birlikleriyle üreticileri destekleyen kurum, aynı zamanda Türkiye Fotoğraf Sanatı Federasyonu’nun kurucularından biri. Yıllardır sanatçılara üretim alanı açan İFSAK, bu yıl da yeni sezonda güçlü programıyla dikkat çekiyor. İstanbul’un kültür hayatında önemli bir yere sahip olan İFSAK, her yıl düzenlediği etkinliklerle sanat üretimini canlı tutmayı sürdürüyor. 66. yıl açılışı, hem fotoğraf hem de sinema alanında geniş bir perspektif sunarak sanatseverlere ilham verdi.

İFSAK Yeni Sezonda da Fotoğraf ve Sinemayı Buluşturuyor yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

212 Photography Istanbul sekizinci senesinde, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı desteği ile Türkiye Kültür Yolları Festivali dahilinde çağdaş fotoğrafçılığın en etkileyici isimlerinden Steve McCurry’yi ağırlıyor. McCurry’nin elli yıla yayılan üretiminden yaklaşık 200 eseri bir araya getiren “The Haunted Eye” sergisi, dünya prömiyerini İstanbul’da yapacak. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Tophane-i Amire Kültür ve Sanat Merkezi’nin tarihsel atmosferinde açılacak sergi, hem ikonlaşmış kareleri hem de daha önce hiç yayımlanmamış işleri içeriyor. Bu büyük seçki, sanatçının bugüne kadar hazırlanmış en kapsamlı sergilerinden biri olma özelliği taşıyor. McCurry’nin hayranları için 28 Eylül’de Akaretler No: 49’da bir imza günü de düzenlenecek.

Akaretler’de İki Usta İsim ve Şehrin Duygusu

Festival rotasının önemli duraklarından biri olan Akaretler, tarihi dokusu ve seçkin atmosferiyle eşsiz bir sahne oluşturuyor. Bu bölge, fotoğraf dünyasının iki önemli ismini, Magnum fotoğrafçısı Harry Gruyaert ve Türkiye moda fotoğrafçılığının öncüsü Tamer Yılmaz’ı konuk ediyor.

Belçikalı usta fotoğrafçı Harry Gruyaert’ın İstanbul’a dair şimdiye dek hiç sergilenmemiş kareleri, “Şehrin Duygusu” sergisiyle ilk kez festival izleyicisiyle buluşuyor. Gruyaert, ışık ve kentsel doku arasındaki hassas etkileşimle şehri katmanlı bir hafıza alanı olarak yeniden hayal ediyor. Sergide, sanatçının farklı şehirlerle kurduğu görsel bağları irdeleyen video işleri de yer alıyor. Gruyaert, 27 Eylül’de Akaretler No: 49’da gerçekleşecek imza gününde hayranlarıyla bir araya gelme fırsatı sunacak.

Türkiye’de moda fotoğrafçılığının dönüşümüne yön veren Tamer Yılmaz’ın retrospektif sergisi “TAMERA” ise Akaretler No: 41 ve 43’te bir ay boyunca ziyaretçilerini ağırlayacak. İzzeddin Çalışlar küratörlüğünde hazırlanan bu sergi, Yılmaz’ın 1990’lardan günümüze uzanan arşivini kapsamlı bir şekilde sunuyor. Sergi; cinsiyet, kimlik ve beden gibi temalar üzerinden dönemin ruhunu bugünün gözünden yeniden anlamlandırıyor, sanatçının sanatsal evriminin izlerini paylaşıyor.

212 Photography Istanbul ile Yeni Ufuklar ve Dijital Deneyimler

Hollandalı sanatçı Erwin Olaf, 8. edisyonda özel bir sergiyle festival takipçileri ile buluşuyor. 2023’te aramızdan ayrılan çağdaş fotoğrafın bu önemli isminin “A Suspended Tomorrow” başlıklı sergisi, Olaf’ın teatral anlatımını fiziksel bir deneyime dönüştürüyor. Yapı Kredi bomontiada’daki bu sergi, izleyiciyi sessizlik, bekleyiş ve zaman üzerine düşündürüyor. Ayrıca Hollandalı sanatçı, küratör ve tasarımcı Erik Kessels de, 4-5 Ekim 2025 tarihlerinde FiLBooks’ta yaratıcı bir atölye ile katılımcılara kendi yollarını bulmaları için ilham vermeyi amaçlıyor.

Festival, dijital sanat ve teknolojinin sınırlarını zorlayan sergilere de yer veriyor. İsveçli sanatçı Erik Johansson’un dijital manipülasyon ve fotoğrafı harmanladığı “Between the Shadows” serisi, Yeldeğirmeni Sanat’ta izleyiciyle buluşacak. Toma Fotograaf’ın “3D Series” sergisi ise bellek ve teknoloji arasındaki sınırları sorguluyor.

Sanatçı Christopher Herwig’in 13 ülke ve 30.000 kilometreyi kapsayan uzun soluklu projesi “Soviet Bus Stops” da Taksim Sanat’ta sergileniyor. Bu sıradışı yapıları belgeleyen projenin belgeseli, 29 Eylül’de Soho House’da özel bir gösterimle izleyiciyle buluşacak. Gösterim sonrası Herwig, yolculuğunu ve yapıların ardındaki hikâyeleri paylaşacak. Herwig de 29 Eylül’de Akaretler’de imza gününde yer alacak.

212 Photography Istanbul, sekizinci edisyonunda da sadece bir sanat etkinliği değil, aynı zamanda şehirle kurulan yaratıcı bir diyalog ve fotoğrafın güçlü isimleriyle bir araya gelme fırsatı sunuyor. Quayola’nın “Fırtınalar” sergisinden Ali Phi’nin “Liminal” sergisine kadar uzanan geniş yelpaze, sanatseverleri fotoğrafın sınırlarını yeniden keşfetmeye davet ediyor. Bu büyük Fotoğraf Festivali, 16 gün boyunca İstanbul’un sanatla örülü keşif rotası olacak.

212 Photography Istanbul’da Dev İsimler İstanbul’da yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.

Fotoğraf Sanatçısı Burtynsky’den İlk Büyük Sergi

Kanadalı fotoğraf sanatçısı, bu sergiyle Türkiye’de ilk kez geniş kapsamlı bir solo sunumla izleyici karşısına çıkıyor. Daha önce sergilenmemiş eserlerin de yer aldığı seçki, görsel gücü kadar düşünsel derinliğiyle de dikkat çekiyor. Borusan Çağdaş Sanat Koleksiyonu’yla uzun soluklu bir işbirliği sürdüren Burtynsky, bu kez izleyiciyi hem estetik hem etik düzlemde sorgulayan karelerle karşılıyor. Yeryüzünün dönüşümünü dev kadrajlarda yansıtan sanatçı, doğal kaynakların tükenişini, insan eliyle gerçekleşen geri döndürülemez müdahaleleri ve uygarlığın izlerini kayıt altına alıyor.

Borusan Contemporary Sezonu Güçlü Açıyor

Borusan Contemporary, yeni sezonda yalnızca bir sergi sunmuyor; aynı zamanda bir bilinç alanı yaratıyor. “Dönüşen Yeryüzü”, izleyiciyi sadece bakmaya değil, düşünmeye de davet ediyor. Fotoğraflar; yeryüzünün kırılganlığını, insanın doğaya bıraktığı izleri ve sürdürülebilirlik kavramının ne denli acil olduğunu ortaya koyuyor. Borusan Contemporary’nin sanatçıyı davet etme biçimi, güncel meselelerle sanatı birleştiren küratöryel stratejilerin etkili bir örneği olarak öne çıkıyor. Edward Burtynsky’nin geniş açılı kompozisyonları, olağanüstü teknik becerisiyle birleşiyor. Her bir kare; yeryüzünün yaralarını belgeleyen birer görsel anlatı gibi. Fotoğraf sanatçısı, doğayı yalnızca estetik bir tema olarak değil, etik bir sorumluluk alanı olarak ele alıyor. Bu yaklaşım, onu günümüzün en etkileyici görsel hafızalarından biri haline getiriyor. Sergi, gezegenin dönüşen yüzüne tanıklık ederken, seyircisini de bu değişimin bir parçası olmaya çağırıyor.

Geleceğe Bırakılan Görsel Notlar

Burtynsky’nin eserleri, yalnızca geçmişin değil, geleceğin de belgeseli. Bu nedenle sergi, bugünü anlamanın yanı sıra yarına karşı da sorumluluk duygusu taşıyor. Borusan Contemporary, bu güçlü sergilemeyle sanatın dönüştürücü gücünü bir kez daha hatırlatıyor.

Fotoğraf Sanatçısı Burtynsky ile Yeryüzü Atlası yazısı ilk önce Kreaktivist üzerinde ortaya çıktı.